W warunkach zdrowia

W warunkach zdrowia wahania stężenia Ca2+ są bardzo nieznaczne, natomiast dzienne różnice stężenia całkowitego wapnia dotyczą przede wszystkim frakcji związanej z białkami – Ca Prot. Zmiany te mogą wynikać albo z wahań stężenia białek w osoczu, albo też ze zmian siły wiązania wapnia przez te białka. Siła ta wzrasta po założeniu turnikietu na kończynę, na skutek przenikania wolnego od białek płynu z naczyń włosowatych do tkanki. Już po 3 minutach zacisku stężenie protein wzrasta o 22%, stężenie wapnia o 10%, a magnezu o 4%. Zjawisko to należy brać pod uwagę przy pobieraniu próbek krwi. Podobnie stężenie wapnia w osoczu jest większe w pozycji stojącej niż leżącej. W przybliżeniu 1 mol albuminy wiąże 1,23 mola wapnia lub też

-1 g albuminy wiąże 0,713 mg wapnia. W praktyce ubytek 10 g/l (lg%) białka z osocza spowoduje zmniejszenie stężenia wapnia o 0,20 mmol/1 (0,8 mg%). Wapń związany z globulinami stanowi od 2 do 15% całości wapnia, co praktycznie nie ma znaczenia. Na siłę wiązania wapnia przez białka wpływają również stężenie sodu i stężenie jonów wodorowych. Hiponatremia – stężenie sodu poniżej 120 mmol/1 (120 mEq), oraz hipernatremia – stężenie sodu powyżej 155 mmol/1 (155 mEq/l) wyraźnie zmieniają stężenie wapnia. Hiponatremii towarzyszy wzrost stężenia białek osocza i hiperkalcemia. Odwrotne zjawisko występuje w hiper- natremii. Stężenie jonów wodorowych wpływa głównie na frakcję Ca2+. Wzrost pH o 1 powoduje zmniejszenie stężenia Ca2+ o 0,42 mmol/1 (1,68 mg%). Jednocześnie wzrasta jednak frakcja Ca Prot, przez co ogólne stężenie wapnia w osoczu nie ulega zmianie.

Zmiany pH i Ca2+ mają duże znaczenie w przypadkach zasadowicy lub kwasicy oddechowej. Migotanie komór, przypisywane dawniej hiperkaliemii w hiperkapni, obecnie tłumaczy się wzrostem stężenia Ca2+. Podobny mechanizm może być odpowiedzialny za „niewytłumaczone” zgony bezpośrednio po operacji po nagłej redukcji pC02 zwiększonej podczas narkozy. Stosowane w praktyce rutynowe podawanie wapnia po przetoczeniu krwi cytrynianowej może być uważane w tym świetle za ryzykowne (Bunker 1955, Howland 1976), ponieważ normoltalcemia zostaje przywrócona dopiero po 3 godzinach po infuzji wapnia. Nadmiar wapnia zostaje wydalony przez nerki w ilości 0,5 mg/kg m.c./h i przechodzi do kości z prędkością 4,5 mg/kg m.c./h.

About The Author

admin

Leave a Reply