W celosomii górnej

W celosomii górnej oprócz przepukliny stwierdza się: wady przepony, ściany klatki piersiowej i serca. W celosomii dolnej oprócz przepukliny stwierdza się wynicowanie pęcherza moczowego i przepuklinę oponowo-rdzeniową okolicy krzyżowej. W przypadkach celosomii środkowej przepuklinie pępowinowej mogą towarzyszyć: nie dokonany zwrot jelit, wspólna krezka jelitowa, zarośnięcie jelita, uchyłek Meclcela (uchyłek jelita krętego), podwojenie przewodu pokarmowego, przepuklina rozworu przełykowego.

U wielu dzieci wady towarzyszące występują zbiorowo w jednym lub w kilku układach. O rokowaniu decydują: inne wady rozwojowe, stan worka przepuklinowego, przerwanie worka i wytrzewienie, wymiary ubytku, objawy wcześniactwa, masa ciała noworodka, czas i sposób rozpoczęcia leczenia, metody leczenia.

W przypadku przepuklin pępowinowych owodnia może ulec przerwaniu lub obumarciu. Spostrzegano jednak niekiedy samoistne pokrycie się worka przepuklinowego naskórkiem, a nawet skórą, z jednoczesnym cofnięciem się trzew do jamy brzusznej. Dało to podstawę do zachowawczego sposobu leczenia tych wad. W Polsce rzecznikiem takiego postępowania był E. Drescher.

About The Author

admin

Leave a Reply