Trudności rozpoczynają się przy zszywaniu otrzewnej

Trudności rozpoczynają się przy zszywaniu otrzewnej. W 1948 r. Gross zaproponował jedynie zbliżenie mięśni prostych i pokrycie ubytku skóry. Poleca się niekiedy użycie płatów przeszczepionej skóry własnej, pośredniej grubości. Jelita pokrywa się siecią umocowaną paroma szwami do krawędzi ubytku otrzewnej ściennej. Wadą tej metody jest możliwość powstawania zrostów między narządami jamy brzusznej a skórą lub przeszczepem skóry.

Można stosować wszycie w brzegi otrzewnej łaty sylastilcowej zamiast sieci. Drugą łatę z teflonu wszywa się w krawędzie rozsuniętych mięśni prostych. Dopiero wówczas nakłada się przeszczep skóry, który powinien być nieco mniejszy niż ubytek w powłoce brzusznej. W wyniku operacji powstaje przepuklina pokryta workiem skórnym, którą likwiduje się przez stopniowe wycięcie nadmiaru teflonu i skóry w linii pośrodkowej ciała, co ułatwia zbliżenie mięśni prostych brzucha.

Schuster wszywa do krawędzi ubytku, powiększonego o cięcia wzdłuż linii pośrodkowej, worek sylikonowy pokryty siatką teflonową (Silastic-covered Marlex Meshcite-Ethicon). Przy stosowaniu tej metody noworodek jest żywiony wyłącznie drogą pozajelitową.

About The Author

admin

Leave a Reply