Technika przeszczepienia przytarczycy

Jeden lub dwa z usuniętych gruczołów, na pewno bez rozrostu nowotworowego, natychmiast po pobraniu zanurza się wr płynie do hodowli tkanek o temperaturze topniejącego lodu. Tkanka zostaje rozcięta na fragmenty o wymiarach 1×1 x2mm w liczbie ok. 50. Połowa z nich zostaje jednoczasowo wszczepiona pod powięź mięśnia ramienno-promieniowego nie dominującej kończyny. Wszystkie drobiny gruczołu zostają ułożone na powierzchni ok. 5×5 cm, każda w osobnej loży. Pozostała część tkanki gruczołowej w pociętych fragmentach zostaje zamrożona w płynnym azocie. Tkanka ta pozostaje żywa, lecz z malejącą aktywnością hormonalną przez ok. 200 dni. Można ją wykorzystać do ponownego wszczepienia, gdyby u chorego wystąpiła pooperacyjna hipokalcemia, a w przypadku pooperacyjnej hiperkalcemii część przeszczepionego gruczołu można z łatwością usunąć.

Radioimmunologiczne badanie stężenia PTH we krwi pobranej z żył ramienia po stronie przeszczepu pozwala na stałe monitorowanie aktywności hormonalnej przeszczepionej tkanki przytarczycy. U 90% chorych po przeszczepieniu przytarczycy wykazano jej czynność hormonalną w czasie prowadzonej obserwacji wr ciągu od 1 do 7 lat (20). Tkanka przytarczycy z łatwością przyjmuje się w miejscu jej przeszczepienia dzięki swym wybitnym zdolnościom do prowokowania angiogenezy (21).

About The Author

admin

Leave a Reply