Rozedma

Rozedma120. Jest to choroba płuc, charakteryzująca się nadmiernym powiększeniem przestrzeni powietrznych, położonych dystalnie w stosunku do oskrzelików końcowych, powstająca w wyniku rozszerzenia lub zniszczenia ich ścian. Powoduje to hiperwen- tylację, spowodowaną zaburzeniami mechaniki klatki piersiowej. Receptory wrażliwe na rozciąganie są nadmiernie pobudzone, co ogranicza wentylację. Przepona bywa spłaszczona horyzontalnie i może w czasie wdechu pociągać do wewnątrz dolne żebra. Może wystąpić wczesne uruchamianie mięśni mostkowo-sutkowo-obojczykowych i pochy-łych. Wzrasta P co2 krwi tętniczej, ośrodek oddechowy staje się mniej wrażliwy, jakkolwiek niektóre chemoreceptory nadal reagują na niedobór tlenu. Dołączająca się infekcja płucna nasila hiperwentylację. Chorzy z rozedmą stwarzają wiele problemów, spośród których na uwagę zasługują:

-1. Nadpobudliwość odruchów oddechowych (kaszel, skurcz oskrzeli itd.) na drażniące działanie środków lotnych, tiopentalu, wydzieliny i intubacji.

-2. Typ oddychania tłokowy. Przepona porusza się w górę i w dół, jak tłok w cylindrze, podczas gdy klatka piersiowa rozszerza się niedostatecznie. Może to poważnie utrudnić pracę chirurga, gdy chory ma zachowany oddech podczas operacji brzusznej.

About The Author

admin

1 Comment

  1. Janovicz 13 lutego 2014 at 11:29 #
    Moj wujek to mial, bolalo go strasznie :/

Leave a Reply