Po upływie kilkunastu miesięcy

Po upływie kilkunastu miesięcy, a nawet kilku lat, nierzadko dochodzi do nawrotu ostrego rzutu choroby o tym samym co w pierwszym epizodzie obrazie klinicznym i anatomopatologicznym. Przebieg i leczenie nawrotu są takie same, jak pierwszego rzutu. Najwięcej – 40% nawrotów występuje w ciągu 2 lat od pierwszego rzutu, najmniej – 5% po upływie 10 lat. Prawopodobieństwo nawrotu i objęcie procesem zapalnym serca jest tym większe, im młodsze jest dziecko w chwili pierwszego zachorowania i krótszy czas od poprzedniego rzutu choroby.

Leczenie choroby reumatycznej obejmuje postępowanie ogólne, przeciwbak- teryjne, nieswoiste przeciwzapalne i zapobiegawcze.

Postępowanie ogólne zależy od ciężkości stanu chorego i nasilenia objawów. W ostrym, gorączkowym okresie choroby zaleca się bezwzględne leżenie w łóżku, aż do ustąpienia objawów klinicznych i wyraźnej poprawy laboratoryjnych wskaźników ostrego zapalenia. Stałego monitorowania wymaga zachowanie się czynności serca, a zwłaszcza w czasie snu. Tachykardia utrzymująca się we śnie zawsze jest poważnym dowodem toczącego się zapalenia mięśnia sercowego nawet u chorych nie gorączkujących i mimo braku rytmu cwałowego, objawów niewydolności serca oraz zaburzeń rytmu i przewodzenia. Poza maksymalnym ograniczeniem aktywności fizycznej należy zapewnić choremu właściwe odżywianie i odpowiednią objętość płynów. Zwiększone w chorobie zapotrzebowanie na witaminy A i C nakazuje ich stosowanie. Przed rozpoczęciem leczenia przeciwbakteryj- nego i przeciwzapalnego należy dążyć do bezspornego ustalenia rozpoznania choroby reumatycznej. Z wyjątkiem nielicznych przypadków, o najcięższym przebiegu klinicznym, lepiej jest opóźnić o kilka dni leczenie antybiotykami oraz przeciwzapalne, niż rozpocząć je bez całkowitej pewności, że wykluczono bakteryjne zapalenie wsierdzia, banalną artralgię lub zapalenie jednego stawu na innym tle, np. zakażenia gonokokowego.

About The Author

admin

Leave a Reply