1
1
2
2
3
3
4
4
5
5
 
 

Wyjałowienie organizmu z paciorkowców

Wyjałowienie organizmu z paciorkowców można uzyskać penicyliną, a u cho-rych na nią uczulonych erytromycyną. Wybór preparatu penicyliny nie ma istotnego znaczenia. Ważnym czynnikiem jest natomiast wielkość dobowej dawki leku i czas jej stosowania. Antybiotyk wprowadza się od początku leczenia pierwszego i każdego następnego rzutu choroby. Najczęściej stosuje się domięś-niowo penicylinę prokainową albo benzylopenicylinę benzatynową (Debecylina). Stężenie lecznicze wstrzykniętej domięśniowo penicyliny prokainowej trwa ok. 24 h, a benzylopenicyliny benzatynowej kilka – kilkanaście dni.

Objawy niepożądane

Objawy niepożądane, występujące w toku leczenia glikokortykosteroidami, w postaci szybkiego zwiększenia masy ciała, trądziku skóry, nieprawidłowego odkładania tkanki tłuszczowej, twarzy księżycowa tej, cukromoczu, nieprawid-łowej pigmentacji skóry, rozstępów skórnych i psychozy, są na ogół przemijające i ustępują samoistnie w ciągu kilku tygodni po zakończeniu leczenia.

LECZENIE NADCIŚNIENIA TĘTNICZEGO U CHORYCH NA CUKRZYCĘ

U chorych na cukrzycę w wieku średnim za nadciśnienie tętnicze należy uważać ciśnienie >18,7/12 kPa (140/90 mm Hg), zaś w wieku starszym ciśnienie >21,3/12,7 kPa (160/95 mm Hg) – decyduje wiek biologiczny, a nie metrykalny. Występowanie ciśnienia tętniczego o ww. wartościach jest wskazaniem do roz-poczęcia leczenia farmakologicznego. Chociaż u chorych tych istnieje możliwość stosowania leków hipotensyjnych wszystkich 4 głównych grup (leki moczopędne, sympatykolityczne, inhibitory kanałów wapniowych, inhibitory konwertazy angiotensyny I), należy unikać leków pogłębiających występujące w cukrzycy zaburzenia gospodarki węglowodanowej i lipidowej (leki moczopędne, leki (3-ad- renolityczne), purynowej (leki moczopędne) i układu autonomicznego (leki mo-czopędne, leki (3-adrenolityczne pozbawione własnej aktywności sympatykomime- tycznej) – leki te nasilają występującą u chorych na cukrzycę impotencję i skłonność do hipotensji ortostatycznej.

Jeden lek należy stosować tylko u chorych

* Efekt oznacza uzyskanie docelowych wartości ciśnienia krwi albo postęp w tym kierunku. W leczeniu nadciśnienia tętniczego nie stosuje się już tzw. stopniowanej ingerencji farmakologicznej. Nie uwzględniała ona patofizjologii nadciśnienia tętniczego, współwystępujących z nim chorób oraz zaburzeń metabolicznych, płci ani wieku chorych. Racjonalna terapia przeciwnadciśnieniowa powinna być indywidualizowana, uwzględniając wiek, płeć, profil hemodynamiczny (hiper- wolemia, hipowolemia) i hormonalny chorego (aktywność układu renina-angio- tensyna-aldosteron i układu adrenergicznego), stopień wydolności wydalniczej nerek, choroby towarzyszące nadciśnieniu tętniczemu oraz występowanie nie-których zaburzeń metabolicznych (hiperglikemii, hiperlipemii, hiper- lub hipo- kalemii, hiperurykemii).

W ostrym zapaleniu serca

W ostrym zapaleniu serca zawsze występują równocześnie, jedynie w różnym nasileniu, zmiany wysiękowe i wysiękowo-włókniste w obrębie wsierdzia, mięśnia i osierdzia. Mimo z reguły równoczesnego objęcia procesem zapalnym wszystkich 3 podstawowych warstw serca, w obrazie klinicznym mogą występować objawy zapalenia tylko jednej z nich, np. zapalenia osierdzia.

U chorych z nadciśnieniem złośliwym

U chorych z nadciśnieniem złośliwym dołącza się do leczenia, stosowanego u chorych z nadciśnieniem ciężkim, guanetydynę lub betanidynę. Alternatywne leczenie tej postaci nadciśnienia polega na zastąpieniu leku sympatykolitycznego, stosowanego w nadciśnieniu umiarkowanym, labetalolem, zaś dihydralazyny – minoksydylem lub guanetydyną.

Zarówno w nadciśnieniu umiarkowanym, jak i ciężkim lub złośliwym zaleca się skojarzone leczenie diuretykami razem z inhibitorami enzymu konwertującego angiotensynę ze względu na dużą skuteczność oraz dobrą tolerancję tej kombinacji leków. U chorych z nadciśnieniem ciężkim lub „złośliwym” stosowanie takiego leczenia skojarzonego wymaga szczególnego monitorowania u chorych z hipo- wolemią, ze względu na możliwość wystąpienia objawów niewydolności wydal- niczej nerek. Nie należy stosować inhibitorów konwertazy angiotensyny I razem z lekami (i-adrenolitycznymi u chorych z zaawansowaną niewydolnością nerek ze względu na możliwość wystąpienia gwałtownych spadków ciśnienia tętniczego i hiperkalemii. Ścisłego nadzoru klinicznego wymagają chorzy leczeni lekami blokującymi kanały wapniowe w skojarzeniu z lekami P-adrenolitycznymi ze względu na możliwość wystąpienia ciężkich zaburzeń chrono- i dromotropizmu w układzie bodźcotwórczym serca.

Ze względu na dużą liczbę dostępnych leków moczopędnych

Ze względu na dużą liczbę dostępnych leków moczopędnych i (3-adrenolitycz- nych należy podjąć decyzję odnośnie do rodzaju preparatu, który ma być stosowany. Dotychczas nie udowodniono jednoznacznie przewagi któregoś z le-ków P-adrenolitycznych nad pozostałymi pod warunkiem, że ich dawkowanie jest właściwe. Jednak rodzaj występujących objawów działania niepożądanego może skłonić lekarza do zmiany jednego leku z tej grupy na drugi. I tak po stosowaniu pindololu lub innych leków wykazujących dużą aktywność sympatykomimetycz- ną mogą wystąpić takie objawy, jak przyspieszenie rytmu serca, poty, drżenie rąk, a nawet paradoksalne podwyższenie ciśnienia, nakazujące zmianę leku na inny, pozbawiony własnej aktywności sympatykomimetycznej (np. propranolol, ateno- lol). Lipofilowe leki P-adrenolityczne (np. propranolol) wywołują stany depresji, bezsenność i koszmarne sny, zmuszając tym samym lekarza do zmiany leku na hydrofilowy (np. atenolol). Leki blokujące zarówno receptory P,, jak i P2 (niewybiórcze leki p-adrenolityczne), nie wykazujące własnej aktywności sympatykomimetycznej (np. propranolol), mogą być przyczyną wystąpienia nadmiernego rzadkoskurczu lub skurczów naczyniowych (cingiospasmus). W takim przypadku zachodzi potrzeba zmiany leku na inny, wykazujący własną aktywność sympatykomimetyczną (pindolol). W końcu pojawienie się skurczu oskrzeli (bronchospasmus) po stosowaniu propranololu nakazuje zmianę tego leku na działający bardziej wybiórczo na serce (czyli na receptory P,).