1
1
2
2
3
3
4
4
5
5
 
 

Pacjent z bezobjawowym cukromoczem

-1. Pacjent z bezobjawowym cukromoczem. Wykrycie cukru przy rutynowym badan moczu oznacza jedynie, że poziom glukozy we krwi przekroczył próg nerkowy. Nale: oznaczyć poziom cukru we krwi. Wartości przekraczające 200 mg% (niezależnie < czasu wystąpienia) decydują o rozpoznaniu cukrzycy. Poziom cukru na czczo nie p winien przekraczać 100 mg°/o u ludzi poniżej 45 lat lub 140 mg°/o u pacjentów starszyc Poziom cukru we krwi w IV2-2 godzin po posiłku nie powinien przekraczać 130 mg u ludzi poniżej 50 roku życia.

Krew chorego

Gdzie jest to możliwe, anestezję powinno się zastępować analgezją przewodową. N wolno jednak używać opasek uciskowych, co wyklucza możliwość zastosowania doż? nej analgezji odcinkowej. Anestezja powinna zapewniać podaż przynajmniej 30% tle- oraz być poprzedzona wstępnym natlenianiem. Dobre wyniki daje anestezja halotane z tlenem. W czasie zabiegu należy utrzymywać prawidłową temperaturę ciała, nawc nienie i diurezę. Wskazane może być podawanie dekstranu, mannitolu i furosemi oraz ciepłe okrycie chorego. Napad sierpowatości może wydarzyć się w czasie pozori

NACIĘCIE KROCZA

Do głębokiego wstrzyknięcia potrzebna jest igła o długości 12 cm. Analgezja nasię- owa musi objąć tylną część pochwy, łącznie z mięśniami dźwigaczami odbytu i krojem. Wstrzyknięcie wykonuje się wzdłuż tylnej krawędzi obu warg, w poprzek wędzi- 3łka i pomiędzy ścianą pochwy a odbytnicą. Droga przezpochwowa jest lepsza niż rzezkroczowa, gdy chodzi o blokadę nerwów sromowych187. Dla ułatwienia opisano wa rodzaje prowadnicy138’139. Gdy część przodująca znajduje się nisko, polecana jest roga przezkroczowa. Pośrodku odległości między odbytem a każdym z guzków kulkowych wykonuje się bąble śródskórne. Igła jest kierowana przez palec lewej ręki lajdującej się w pochwie w celu blokady nerwu w miejscu, jego wejścia do kanału ‚omowego w sąsiedztwie kolca kulszowego lub w miejscu, gdzie jego dwie gałązki – ?rw sromowy i nerw grzbietowy łechtaczki – opuszczają kanał. Część roztworu na~ ży wstrzyknąć ku tyłowi od guzowatości kości kulszowej w celu wyłączenia kroczo- ej gałązki nerwu skórnego tylnego uda. Z tego samego bąbla śródskórnego należy kierować igłę podskórnie ku przodowi – w kierunku spojenia łonowego – w celu blokowania nerwu biodrowo-pachwinowego, i wreszcie z tego samego wkłucia nieco iztworu wstrzykuje się w kierunku zwieracza odbytu dla wzmocnienia blokady nerwu Jbytniczego dolnego. Łączna objętość roztworu wynosi 20-35 mł.

METODY WZIEWNE

-1. Chloroform (p. także str. 120). Jest względnie bezpieczny w czasie porodu tylko dlatego, że jest przyjmowany bez lęku stąd rzadsze niż w innych sytuacjach występowanie migotania komór.

Chloroform można podawać przez maskę, z parownika Junkera77 lub jej modyfikacji wg Mennella78. Można go także stosować za pomocą aparatu do anestezji. Analgezję zapewnia wdychanie 0,1-0,3% par chloroformu w powietrzu.

Kwasica mleczanowa

b. Kwasica mleczanowa. Może wystąpić u pacjentów leczonych fenforminą. Należy oznaczyć poziom kwasu mlekowego we krwi, lecz przypuszczalne rozpoznanie stawia się już na podstawie „dziury anionowej” (różnica między sumą jonów sodu i potasu a sumą jonów chlorkowych i wodorowęglanowych) większy od 20. Niejednokrotnie potrzebne są duże ilości wodorowęglanów dożylnie.

ZABURZENIA ROZWOJOWE POWŁOKI BRZUSZNEJ

Wskutek nieprawidłowego rozwoju powłoki jamy brzusznej powstają różne wady, do których zalicza się przepuklinę pępowinową, przepukliny sznura pępowinowego, wrodzone wytrzewienie, przepukliny pępkowe, przepukliny boczne brzucha, przepukliny pachwinowe, skośną i prostą oraz przepukliny udowe.

Uwagi embriologicznc. W fazie gastrulacji oraz w okresie morfogenezy zarodek ma kształt dwuwarstwowej tarczy, umiejscowionej pomiędzy owodnią a pęcherzykiem żółtkowym. Jego część grzbietową stanowi ektoblast, który jest przedłużeniem ściany owodni, natomiast brzuszną – endoblast, przedłużenie ściany pęcherzyka żółtkowego. Około 3 tygodnia życia płodowego obie te warstwy przedziela mezo- derma pośrednia, zwana mezoblastem. Z mezoblastu powstaje przyszły zrąb zarodka. Mezoblast ulega podziałowi na osiowy i przyosiowy. Mezoblast osiowy wytwarza jednolitą strunę grzbietową. Mezoblast przyosiowy ulega natomiast segmentacji na praczłony i nefrotomy. Na obwodzie tarczy zarodkowej mezoblast razem z mezen- chymą otaczającą zarodek tworzy skupienie mezenchymy zarodkowej i poza- zarodkowej, w następstwie czego z komórek przylegających do ektodermy (somato- pleury) oraz do endodermy (splanchnopleury) powstaje jama wewnątrzzarodkowa, a z komórek przylegających do owodni i pęcherzyka żółtkowego – jama poza- zarodkowa.

ZAWAŁ SERCA

-5. ZAWAŁ SERCA. Po raz pierwszy rozpoznany klinicznie przez Adama Hammera (1818-1878) w r. 187892. Klasyczny opis podany przez J. B. Herricka (1861-1954) w r. 19 1 293. Okres, który powinien upłynąć między atakiem a zabiegiem operacyjnym., powinien wynosić (jeśli to możliwe) 3 miesiące. Jeszcze lepiej odczekać pół roku. Śmiertelność wśród pacjentów operowanych w ostrej fazie może wahać się od 18 do 40%94. Po upływie 3 lat od zawału ryzyko operacyjne jest niewiele większe niż u zwykłych pacjentów95. Tachykardia wywołana atropiną skracając rozkurcz może ograniczać czas napełniania naczyń wieńcowych, jak również zwiększać zużycie tlenu przez mięsień sercowy. W chorobie wieńcowej atropinę powinno się więc stosować bardzo ostrożnie90.