1
1
2
2
3
3
4
4
5
5
 
 

Do zabiegu „wysokich kleszczy”

Hiperbaryczną cinchokainę (1 : 200 w 6°/o glukozie) w ilości 0,8 ml wstrzykuje się pomiędzy L4 a L3 w pozycji siedzącej lub na boku z uniesieniem wezgłowia po 1 minucie rodzącą układa się na wznak ze zgiętymi biodrami i kolanami oraz uniesionymi ramionami. Analgezja występuje po ok. 5 minutach.

Do zabiegu „wysokich kleszczy” lub manipulacji wewnątrzmacicznych analgezja winna sięgać poziomu Th10 dla zniesienia bólów „z pociągania”, występujących przy zablokowaniu jedynie nerwów krzyżowych. Analgezja podpajęczynówkowa nie wpływa na przebieg trwającego porodu, pod warunkiem, że nie sięga powyżej Th1096 i nie powoduje spadku ciśnienia.

PRZEPUKLINA PACHWINOWA

Przemieszczenie trzew poza jamę otrzewnej, przez nie zarośnięty wyrostek pochwowy otrzewnej, przebiegający wzdłuż kanału pachwinowego, nosi nazwę przepukliny pachwinowej.

Obecność wyrostka pochwowego otrzewnej w kanale pachwinowym jest uwarunkowana zstąpieniem jądra w okresie życia płodowego. Przed urodzeniem dziecka wyrostek pochwowy otrzewnej zarasta. Część obwodowa stanowi osłonki jądra. Część bliższa zamyka się na poziomie wewnętrznego kanału pachwinowego, a jej ściana przyśrodkowa przylega bezpośrednio do osłonek powrózka nasiennego. W tym ujęciu przepuklina pachwinowa u dzieci, we wczesnym okresie ich życia, jest uważana za wadę rozwojową.

Rentgenohinematografici

Niektórzy autorzy ustalają rozpoznanie stosując manometrię, rentgenokinemato- graflę i farmakoradiografię. Manometria jest zabiegiem dość trudnym, ale w niektórych przypadkach może być wykonana u dzieci. Ciśnienie w żołądku wynosi u 3-miesięcznego zdrowego dziecka 2,7 kPa (20 mm Hg), a na wysokości wpustu 3,2 lcPa (24 mm Hg), przy czym wychylenia krzywej są niewielkie w przeciwieństwie do przełyku, gdzie wahania są wyższe, a ciśnienie spada od 1,6 do 0,45 kPa (od 12 do 3,5 mm Hg). U dziecka

Choroby płuc

Choroby płuc. W chorobach klatki piersiowej zaburzenia czynnościowe mogą wystąpić w zakresie: 1) transportu gazów 2) mieszania gazów 3) dystrybucji krwi 4) miejscowej dystrybucji gazów.

-1. OSTRE. Lepiej jest unikać środków wziewnych, a jeżeli trzeba ich użyć, to najkorzystniejsze są halotan lub podtlenek azotu i tlen. Należy podawać antybiotyki dla zapobiegania pooperacyjnym powikłaniom płucnym.

RODZĄCE Z „WYSOKIM RYZYKIEM”

-2. RODZĄCE ,,NORMALNE ‚. Prawdopodobnie nie wymagające anestezji. Celem pc stępowania jest zapewnienie lekko strawnej diety, z wyłączeniem dużych kawałkó’ mięsa lub jarzyn o dużej zawartości włókien. Nie podaje się potraw smażonych, a takż ogranicza podaż mleka. Dozwolone są potrawy przecierane. Płyny nie powinny zawiera więcej niż 5%> cukru, gdyż wyższe stężenia opóźniają opróżnianie się żołądka. Nif wielkie posiłki co 3 godziny są korzystniejsze niż posiłki obfite. W celu zmniejszeni kwaśności treści żołądkowej należy podawać co 2 godziny preparaty zobojętniając, jak wodorotlenek glinu (Aludrox) lub koloidowy roztwór trójkrzemianu magnez (15 ml)147.

Wahania prężności

W przebiegu porodu glikoliza beztlenowa może pomóc w przeżyciu noworodka, gdyż w razie wystąpienia niewydolności oddechowej źródłem energii może być glikogen.

Wahania prężności dwutlenku węgla we krwi matki bywają przyczyną niewydolności oddechowej noworodka, zwłaszcza przedwcześnie urodzonego. PaCO,. matki może obniżyć się w wyniku hiperwentylacji pod koniec pierwszego okresu, natomiast w drugim okresie może wzrosnąć z powodu wstrzymywania oddechu201. Hiperwentylacja w czasie anestezji może mieć niekorzystny wpływ na płód202, jakkolwiek nie potwierdzają tego badania gazometryczne krwi203 (p. str. 420). Niedotlenienie płodu nie pobudza oddychania, prawdopodobnie z powodu braku odruchu z kłębków tętnicy szyjnej i aorty płodu i noworodka. Tak więc hipoksja nie powoduje zapoczątkowania oddychania.

OPIEKA POOPERACYJNA

W badaniu porównującym trzy metody anestezji – eter dwuetylowy, d-tubokuraryna i analgezja zewnątrzoponowa (wszystkie wspomagane podawaniem podtlenku azotu i tlenu), które zastosowano w grupach chorych z maksymalnym przepływem wydechowym poniżej 75 l/min, nie stwierdzono istotnych różnic w stanie chorych w okresie pooperacyjnym125.

OPIEKA POOPERACYJNA. Może zajść potrzeba podawania tlenu lub pobudzenia wentylacji: 1) chemicznie, przez użycie 10 ml niketamidu dobrze rozcieńczonego, co 30 min lub w ciągłym wlewie, albo dwuchlorofenamidu (Daranide) po 50 mg co 4 godziny jest to także inhibitor anhydrazy węglanowej 2) mechanicznie, przez stosowanie IPPV, ewentualnie przez tracheostomię. (Patrz także: Tarhan S. i in., The Risks of Anaesthesia and Surgery in Patients with Chronic Bronchitis and Chronic Obstructive Pulmonary Disease, Surgery, 1973, 74, 720).