1
1
2
2
3
3
4
4
5
5
 
 

LECZENIE PRZECIWNADCIŚNIENIOWE ZE WSKAZAŃ DORAŹNYCH

Wskazaniem do doraźnego obniżenia ciśnienia tętniczego są wzrosty ciśnienia tęt-niczego grożące wystąpieniem niebezpiecznych dla życia powikłań narządowych (ostra niewydolność komory lewej, wylew śródczaszkowy, rozwarstwienie aorty, encefalopatia mózgowa). O wskazaniu do doraźnej interwencji decyduje nie tylko bezwzględny wzrost ciśnienia tętniczego, lecz także szybkość jego zmiany w jednostce czasu oraz wysokość ciśnienia tętniczego przed przełomem. I tak wzrost ciśnienia rozkurczowego do 16 kPa (120 mm Hg) u chorego z uprzednio prawidłowym ciśnieniem tętniczym może być w skutkach bardziej niebezpieczny niż występowanie takiego ciśnienia u chorego z przewlekłym nadciśnieniem tętniczym.

Wśród innych leków stosowanych w leczeniu nadciśnienia tętniczego

Wśród innych leków stosowanych w leczeniu nadciśnienia tętniczego u chorych na cukrzycę wymienić należy prazosynę i urapidil (nie wykazują niepożądanych efektów metabolicznych). W razie stosowania minoksydilu lub dihydralazyny należy równocześnie stosować diuretyki (pierwsze dwa leki powodują retencję sodu i wody). Uwzględniając częste występowanie u chorych na długotrwałą cukrzycę neuropatii układu wegetatywnego, nie należy u nich stosować klonidyny, metyldopy lub innych sympatykolityków wywołujących hipotensję ortostatyczną.

Digoksyna

Diuretyki, pobudzające wchłanianie litu w kanalikach pro- ksymalnych, mogą być przyczyną zbyt dużych stężeń tego leku we krwi

Leki te, blokując biosyntezę prostacykliny, zmniejszają hipo- tensyjne działanie diuretyków i inhibitorów enzymu konwertującego angiotensynę, nasilają hiperkaliemiczne działanie inhibitorów enzymu konwertującego angiotensynę

Zmniejszają działanie hipotensyjne klonidyny i guanetydyny Zmniejsza biodostępność leków p-adrenolitycznych metabolizowanych w wątrobie zwiększa stężenie nifedypiny we krwi

CHOROBA REUMATYCZNA SERCA

Choroba reumatyczna, zwana także gorączką reumatyczną, należy do dużej grupy układowych chorób tkanki łącznej. Chorobę cechują uogólnione procesy wysiękowe i skłonność do nawrotów. Występuje głównie u dzieci i młodzieży. Szczyt zapadalności przypada na 6-15 rż. W tej też grupie wieku najczęściej występują nawroty choroby. Wyraźna tendencja do zmniejszania zapadalności na chorobę reumatyczną, obserwowana i potwierdzana w licznych badaniach, doniesieniach i raportach 20-lecia, nie ma niestety większego wpływu na poprawę odsetka pochorobowych trwałych uszkodzeń serca.

KIEDY NALEŻY ROZPOCZĄĆ LECZENIE PRZECIWNADCIŚNIENIOWE?

Przed ustaleniem kryteriów kwalifikujących do leczenia farmakologicznego za-chodzi potrzeba podania definicji, stadiów i postaci nadciśnienia tętniczego. Według zaleceń WHO za ciśnienie prawidłowe uważa się ciśnienie skurczowe równe lub niższe od 18,7 kPa (= 140 mm Hg) oraz ciśnienie rozkurczowe równe lub niższe od 12 kPa (=90 mm Hg). Jako nadciśnienie tętnicze określa się ciś-nienie skurczowe wyższe lub równe 21,3 kPa (=160 mm Hg) lub ciśnienie rozkurczowe wyższe lub równe 12,7 kPa (=95 mm Hg). Ciśnienie skurczowe wyższe od 18,7 kPa (= 140 mm Hg), lecz niższe od 21,3 kPa (=160 mm Hg) oraz ciśnienie rozkurczowe wyższe od 12 kPa (=90 mm Hg), lecz niższe od 12 kPa (=95 mm Hg) określa się jako nadciśnienie graniczne. Z powyższych danych wynika, że kryteria WHO nie uwzględniają wieku jako ważnego czynnika determinującego prawidłowe ciśnienie tętnicze.

W ostatnim 10-leciu udowodniono

W ostatnim 10-leciu udowodniono ponad wszelką wątpliwość ogromną rolę leków blokujących receptory ß w postępowaniu prewencyjnym. Trzy duże pro-gramy badań dotyczące prewencyjnego działania leków ß-adrenolitycznych – norweski (Timolol-Trial), szwedzki (Metoprolol-Trial) i amerykański (Proprano- lol-Trial) – wykazały znamienne zmniejszenie całkowitej śmiertelności (ok. 30-36% w porównaniu z grupą nie leczoną lekami ß-adrenolitycznymi) i zapadal-ności na ponowny zawał (ok. 30-40%).

Zastoinowa niewydolność serca

Zastoinowa niewydolność serca, nadciśnienie naczyniowo-nerkowe jed-nostronne, cukrzyca z nefropatią we wczesnej fazie, choroby miąższu nerkowego z zespołem nerczycowym, przerost komory lewej, niemiaro- wość serca (z wyłączeniem bloku A-V), choroby spastyczne naczyń

Umiarkowana niewydolność serca (werapamil, diltiazem, nifedypina, ni- kardypina), choroby miąższu wątroby