1
1
2
2
3
3
4
4
5
5
 
 

Czynność skurczowa macicy:

-1. Nieznaczne skurcze macicy zdarzają się w całym okresie ciąży, lecz w ostatnich 2-3 tygodniach stają się one rytmiczne i skoordynowane. Ich częstość, intensywność i czas trwania zwiększają się. (Bezbolesne skurcze Braxtona Hicksa, 1825-1897)5|>.

-2. Pierwszy okres porodu. Nie jest zaznaczony przez wyraźną zmianę w czynności skurczowej macicy, jakkolwiek skurcze są bardziej regularne, intensywne i powodują rozszerzanie szyjki.

Normalny dorosły człowiek

Normalny dorosły człowiek ma hemoglobinę A. Noworodek ma 70°/o hemoglobiny F. Kłopoty zdarzają się, gdy czerwone krwinki zawierają hemoglobinę S, hemoglobinę C (także częściej u Murzynów) lub przy beta-talasemii (spotykanej w pasie Morza Śródziemnego do Chin oraz u części murzyńskiej ludności Afryki Zachodniej i Indii Zachodnich).

OBJAWY. Oprócz niedokrwistości typu hemolitycznego lub aplastycznego (z powodu zmian w kościach i zawałów) należą tu: 1) zakrzepowe uszkodzenie płuc, nerek, kości lub mózgu 2) krwawienia do różnych narządów, łącznie z ciałem szklistym oka i trzewiami jamy brzusznej 3) przesunięcie krzywej dysocjacji hemoglobiny w prawo 4) powiększenie serca .5) powiększenie wątroby i śledziony. Do klasycznych objawów należą żółtaczka, gorączka, bóle brzucha, ostre bóle w stawach i kościach typu reumatycznego, krwinkomocz, krwawienie z nosa, bolesne wzwody oraz owrzodzenie podudzi. Chorobę można rozpoznać u dzieci skarżących się na napady złego samopoczucia, podwyższonej temperatury, bóle brzucha i kończyn oraz mających niedokrwistość.

Pacjenci z organicznymi chorobami serca

Pacjenci z organicznymi chorobami serca, którzy są w stanie wykonywać swą codzienną pracę, zwykle dobrze tolerują anestezję i operację.

Następujące choroby trzeba rozpoznać przed anestezją, gdyż mogą prowadzić do nagłej śmierci, szczególnie gdy wystąpi hipoksja lub nagła zmiana ciśnienia krwi: 1) świeży zawał serca, 2) choroba wieńcowa, 3) stenoza mitralna, 4) niewydolność aortal- na.. oraz zapalenie aorty z zajęciem ujść tętnic wieńcowych, 5) blok serca zupełny z napadami Adamsa-Stokesa.

Galiamina

Galiamina może tak bardzo przyspieszać czynność serca, że doprowadza do niewydolności krążenia, trzeba ją więc stosować bardzo ostrożnie, gdy chorobie serca towarzyszy tachykardia. Długotrwałe przyspieszenie czynności serca powyżej 130/min może być groźne.

Prawokomorowa niewydolność krążenia, występująca jako powikłanie pooperacyjne, może być trudna do rozpoznania. Pojawienie się rytmu trojaczego lub migotania przedsionków może być kluczem do rozpoznania, podczas gdy ortopnoe może poprzedzać cechy zastoju płucnego we wczesnej niewydolności lewokomorowej. Zwiększone wypełnienie żył szyjnych zwiastuje prawokomorową niewydolność krążenia. Przydatne może być mierzenie ośrodkowego ciśnienia żylnego (p. rozdz. XXXVIII).

W przypadku przepukliny pachwinowo-mosznowej

W przypadku przepukliny pachwinowo-mosznowej należy uważać, aby podczas operacji nie spowodować podciągnięcia jądra. Powinno ono swobodnie pozostać w mosznie. U dziewczynek z kolei należy zwrócić uwagę na wnikający niekiedy do worka przepuklinowego jajowód. Podwiązany kikut worka przyszywa się wówczas do brzegu mięśnia skośnego wewnętrznego brzucha w celu zakotwiczenia wię- zadła obłego.

Proces tworzenia się przedniej ściany brzucha

Proces tworzenia się przedniej ściany brzucha zostaje zakończony w 3 tygodniu ycia płodowego. Jama pozazarodkowa zanika i w tym okresie kończy się stadium morfogenezy, a rozpoczyna stadium organogenezy.

Czynniki teratogenne, hamujące naszkicowany proces zamykania się ciała zarodka, prowadzą do powstania wad, zwanych celosomiami. Cełosomia górna – niezamknięcie się fałdów dogłowowych, prowadzi do powstania przepukliny pępowinowej z wynicowaniem serca, ubytkiem osierdzia i przedniej ściany mostka, nadbrzusza i przepony (pentalogia Cantrella).

PRZEPUKLINA PĘPKOWA

Przepuklina pępkowa powstaje w późniejszym okresie życia płodowego wskutek zahamowania fizjologicznego powrotu trzew do jamy brzusznej przez pierścień pępkowy, przez który przechodzą ponadto dwie tętnice, moczownik i żyła pępkowa. W prawidłowych warunkach, po odpadnięciu pępowiny, włókna kurczliwe u podstawy pępka doprowadzają do jego zamknięcia.

Rozróżnia się dwie odmiany przepuklin: prostą, przechodzącą ponad pozostałością tętnic pępkowych i moczownika poniżej żyły pępkowej, oraz skośną, uwypuklającą się ponad kikutem żyły pępkowej.