Medycyna

CHOROBA REUMATYCZNA SERCA

Choroba reumatyczna, zwana także gorączką reumatyczną, należy do dużej grupy układowych chorób tkanki łącznej. Chorobę cechują uogólnione procesy wysiękowe i skłonność do nawrotów. Występuje głównie u dzieci i młodzieży. Szczyt zapadalności przypada na 6-15 rż. W tej też grupie wieku najczęściej występują nawroty choroby. Wyraźna tendencja do zmniejszania zapadalności na chorobę reumatyczną, obserwowana i potwierdzana w licznych badaniach, doniesieniach i raportach 20-lecia, nie ma niestety większego wpływu na poprawę odsetka pochorobowych trwałych uszkodzeń serca.

KIEDY NALEŻY ROZPOCZĄĆ LECZENIE PRZECIWNADCIŚNIENIOWE?

Przed ustaleniem kryteriów kwalifikujących do leczenia farmakologicznego za-chodzi potrzeba podania definicji, stadiów i postaci nadciśnienia tętniczego. Według zaleceń WHO za ciśnienie prawidłowe uważa się ciśnienie skurczowe równe lub niższe od 18,7 kPa (= 140 mm Hg) oraz ciśnienie rozkurczowe równe lub niższe od 12 kPa (=90 mm Hg). Jako nadciśnienie tętnicze określa się ciś-nienie skurczowe wyższe lub równe 21,3 kPa (=160 mm Hg) lub ciśnienie rozkurczowe wyższe lub równe 12,7 kPa (=95 mm Hg). Ciśnienie skurczowe wyższe od 18,7 kPa (= 140 mm Hg), lecz niższe od 21,3 kPa (=160 mm Hg) oraz ciśnienie rozkurczowe wyższe od 12 kPa (=90 mm Hg), lecz niższe od 12 kPa (=95 mm Hg) określa się jako nadciśnienie graniczne. Z powyższych danych wynika, że kryteria WHO nie uwzględniają wieku jako ważnego czynnika determinującego prawidłowe ciśnienie tętnicze.

W ostatnim 10-leciu udowodniono

W ostatnim 10-leciu udowodniono ponad wszelką wątpliwość ogromną rolę leków blokujących receptory ß w postępowaniu prewencyjnym. Trzy duże pro-gramy badań dotyczące prewencyjnego działania leków ß-adrenolitycznych – norweski (Timolol-Trial), szwedzki (Metoprolol-Trial) i amerykański (Proprano- lol-Trial) – wykazały znamienne zmniejszenie całkowitej śmiertelności (ok. 30-36% w porównaniu z grupą nie leczoną lekami ß-adrenolitycznymi) i zapadal-ności na ponowny zawał (ok. 30-40%).

Zastoinowa niewydolność serca

Zastoinowa niewydolność serca, nadciśnienie naczyniowo-nerkowe jed-nostronne, cukrzyca z nefropatią we wczesnej fazie, choroby miąższu nerkowego z zespołem nerczycowym, przerost komory lewej, niemiaro- wość serca (z wyłączeniem bloku A-V), choroby spastyczne naczyń

Umiarkowana niewydolność serca (werapamil, diltiazem, nifedypina, ni- kardypina), choroby miąższu wątroby

Rola stymulatorów syntezy prostacykliny

Rola stymulatorów syntezy prostacykliny (cykletaniny) oraz antagonistów receptorów serotoninowych (ketanseryny) w leczeniu nadciśnienia tętniczego u chorych na nerki nie została ostatecznie określona.

Brak skuteczności lub uzyskanie niepełnego skutku przeciwnadciśnieniowego przy użyciu wymienionych leków zmusza do stosowania diuretyku z jednym lekiem adrenolitycznym oraz minoksydylem lub labetalolem.

LECZENIE HIPOTENSYJNE KOBIET W CIĄŻY

Jako nadciśnienie tętnicze u kobiet w ciąży określa się ciśnienie skurczowe >18,7 kPa (140 mm Hg) lub ciśnienie rozkurczowe > 12,0 kPa (90 mm Hg) wówczas, gdy nieznane jest ciśnienie tętnicze przed ciążą lub wzrost ciśnienia skurczowego o 4 kPa (30 mm Hg) względnie rozkurczowego o >2 kPa (15 mm Hg) w porównaniu do wartości stwierdzonych przed ciążą. Podczas prawidłowej ciąży ciśnienie rozkurczowe jest o 0,93-1,33 kPa (7-10 mm Hg) niższe niż u kobiet nieciężarnych w takim samym wieku. Wyróżnia się następujące postacie nadciś-nienia tętniczego u kobiet w ciąży:

Oceniając łączną terapię nitrogliceryną

Oceniając łączną terapię nitrogliceryną i dobutaminą należy stwierdzić 2 bardzo korzystne kierunki działania tych leków. Z jednej strony nitrogliceryna, działająca przede wszystkim rozszerzająco na naczynia żylne, powoduje zwiększenie objętości rezerwowej żylnej na obwodzie, zmniejszając tym samym powrót żylny i obniżając ciśnienie napełniania komory lewej. Zmniejszenie nadmiernego wypełniania serca przyczynia się do lepszego jego opróżniania, co pośrednio zwiększa pojemność minutową. Z drugiej strony dobutamina, będąca wybiórczym agonistą receptora Pj-adrenergicznego, zwiększa kurczliwość mięśnia sercowego przez pobudzenie receptorów P dzięki swojemu działaniu inotropowemu dobutamina zwiększa frakcję wyrzutową, poprawiając jednocześnie przepływ wieńcowy.