Leczenie miastenii

Leczenie miastenii lekiem z grupy antycholinesteraz – fizostygminą – opisał po raz pierwszy Remen w r. 193238 oraz M. Walker z Greenwieh w r. 193439. Jest to prawdopodobnie stan, w którym odpowiedź płytki końcowej nerwu ruchowego na acetylocholinę nie powoduje krótko trwającego bloku depolaryzacyjnego, lecz przedłużony blok podwójny i w konsekwencji osłabienie mięśni.

Pierwszą tymektomię w miastenii wykonał Sauerbruch (1845-1951) w r. 191140, a metodę tę rozwinął Blalock41 w r. 1936. W W. Brytanii pierwszą tymektomię wykonał Geoffrey Keynes w r. 194242. (Patrz także: Walker M., Br. med. J„ 1973, 2, 42 oraz Aldren-Turner J. W., Proc. R. Soc. Med., 1974, 67, 763).

Myasthenia gravis jest chorobą o niejasnej etiologii, występującą w wieku młodym charakteryzującą się okresami zaostrzeń i remisji. Może rozpocząć się w każdym okresie życia, włącznie z dzieciństwem i starością. O ile ciężkie stany są łatwo rozpoznawane, o tyle łagodne mogą być przeoczone i powodować trudności anestezjologiczne. Zwykle objęte są chorobą mięśnie głowy i szyi, co powoduje opadanie powiek, zaburzenia połykania i szybkie męczenie mięśni żuchwy. Osłabienie mięśniowe pojawia si* po wysiłku i ustępuje po odpoczynku. Blok nerwowo-mięśniowy może mieć na nie których zakończeniach charakter niedepolaryzacyjny (zatem odwracalny), na innycl’ natomiast typ depolaryzacyjny. Połączenie nerwowo-mięśniowe może reagować na cho linę blokiem niedepolaryzacyjnym43.

Przełom cholinergiczny wywołany nadmiarem acetylocholiny objawia się osłabieni er mięśniowym oraz. drżeniami włókienkowymi, łzawieniem, poceniem i kolką jelitowi Przyczyną jest względne przedawkowanie leków z grupy antycholinesterazy. Od osłe bienia miastenicznego można odróżnić ten stan przez podanie 10 mg edrofonium, któi okresowo zaostrza przełom cholinergiczny, natomiast poprawia osłabienie miastenie, ne. Ważne jest sprawdzenie reakcji ze strony mięśni opuszkowych i oddechowych, a n: mało istotnych mięśni kończyn i oczu, gdyż przełomy cholinergiczny i miasteniczr mogą współistnieć i atakować różne grupy mięśni.

Oba rodzaje przełomów są stanami naglącymi, wymagającymi oddychania IPF oraz -• w przełomie miastenicznym – podania neostygminy lub pirydostygminy, nat miast w’ przełomie cholinergicznym – atropiny (2,0 mg) lub pralidoksymu (1-2 mi

About The Author

admin

Leave a Reply