Badania rentgenowskie

Przepukliny okołoprzełykowe spotyka się rzadziej niż przepukliny wślizgowe. Objawy i diagnostyka. Objawy przepukliny rozworu przełykowego zależą od postaci i zaawansowania zmian oraz wtórnych zmian w przełyku. Pojawiają się zwykle dość wcześnie, w pierwszych miesiącach życia. Są to przede wszystkim: wymioty po karmieniu, napady zachłystowego kaszlu i sinicy, związane z zarzuceniem treści żołądkowej do przełyku. Nasilają się one w ułożeniu na wznak. Wsteczny odpływ żołądkowo-przełylcowy powoduje uszkodzenie ściany przełyku, odczyny zapalne błony śluzowej, zwężenie, nadżerki krwotoczne, owrzodzenie przełyku. W wymiotach oprócz treści pokarmowej pojawia się krew. Stwierdza się również krew w stolcu, następnie niedokrwistość. Nasilają się bóle, umiejscowione zwykle w nadbrzuszu. Obserwuje się zaburzenia połykania (dysfagię), czkawkę, odbijanie. Stwierdza się niedożywienie z postępującym niedoborem masy ciała. Bohnam Carter zwrócił uwagę na wystąpienie bólu głowy i migreny, czasami wad towarzyszących głośni, tchawicy lub opóźnienie rozwoju psychicznego. Wielokrotnie stwierdza się inne wady rozwojowe, np. zespół Roviralty, zwiotczenie wpustu i przerostowe zwężenie odźwier- nika.

Wymienione objawy mają charakter przewlekłych zmian nasilających się stopniowo bądź przemijających. U pewnej liezby dzieci objawy zanikają w 1 r. ż. Postępujący proces prowadzi do stałego pogarszania się stanu dziecka.

Badania rentgenowskie. Rozpoznanie ustala się podczas badania rentgenowskiego. Wykonuje się najpierw w pozycji ortostatycznej, a następnie w ułożeniu Trendelen- burga, z użyciem środka cieniującego. Na zdjęciu przeglądowym w pozycji stojącej pojawia się nad przeponą przestrzeń wypełniona powietrzem. Odpowiada to części żołądka przemieszczonej do klatki piersiowej. Po podaniu środka cieniującego o obecności żołądka będą świadczyć charakterystyczne fałdy jego błony śluzowej. Ważnym elementem badania jest wykrycie połączenia przełykowo-żołądkowego. Charakte-ryzuje je lejkowate zwężenie końcowej dystalnej części przełyku. W przypadkach przepukliny wślizgowej znajduje się ono powyżej przepony, a w przypadkach przepukliny okołoprzełykowej – na jej wysokości. Równie ważnym momentem diagnostycznym jest stwierdzenie wstecznego odpływu żołądkowo-przełykowego. Objaw ten uważa się za patologiczny u dzieci powyżej 3 tygodnia życia. Należy go różnicować u niemowląt ze zwężeniem przerostowym odźwiernika, a u dzieci starszych z owrzodzeniem dwunastnicy.

About The Author

admin

Leave a Reply