Antagoniści wapnia

Dożylne podawanie leków blokujących receptory ß wymaga stałego monitoro-wania rytmu serca i ciśnienia tętniczego oraz gotowości do interwencji izo- prenaliną bądź atropiną w przypadku spadku ciśnienia tętniczego lub wystąpienia bloku przedsionkowo-komorowego.

Antagoniści wapnia. Szczególną grupę stanowią chorzy z zawałem nie- pełnościennym (Non-Q-OZS) (ryc. 4.3). Do kryteriów zawału niepełnościennego zalicza się: brak załamka Q w zapisie EKG, spazm naczyniowy, który może ustąpić po podaniu dożylnym antagonistów wapnia, wreszcie niepełną okluzję naczynia po częściowym rozpuszczeniu skrzepliny w wyniku leczenia bądź spontanicznej trombolizy. Wczesne pojawienie się i szybkie ustąpienie szczytu CKMB, pojawienie się kurczliwości na granicy martwicy zawałowej w badaniu echokardiograficznym oraz poprawa reperfuzji w badaniu scyntygrafii izotopowej ułatwiają rozpoznanie. U chorych tych, ze względu na ciągle nie zakończony proces chorobowy w naczyniach wieńcowych, występuje duże zagrożenie powikłaniami, tj. ponownym zawałem, nawracającymi incydentami niedokrwienia bądź nagłym zgonem z powodu groźnych zaburzeń rytmu.

About The Author

admin

Leave a Reply